De woonlening is het duurst in twaalf jaar, en toch kopen twintigers door

Stel: je bent achtentwintig, je zoekt sinds het voorjaar een appartement, en elk bankgesprek levert een hoger cijfer op dan het vorige. Dat gevoel is geen inbeelding. Lenen voor een woning is duurder dan het in twaalf jaar geweest is. En toch zegt de jongste barometer van het notariaat iets wat je niet verwacht: precies jouw leeftijdsgroep kocht dit voorjaar méér, niet minder.

De markt zakte, de jonge kopers niet

Het notariaat vergeleek het tweede kwartaal van dit jaar met het eerste. In Vlaanderen wisselden bijna 3 procent minder woningen van eigenaar. De notarissen leggen die afkoeling zelf bij de gestegen rente op woonkredieten.

In alle Vlaamse provincies gingen er minder woningen over de toonbank dan een kwartaal eerder, met één uitzondering: Limburg. Antwerpen kreeg de zwaarste tik, met een daling van bijna 5 procent.

Zoom je in op leeftijd, dan kantelt het beeld. Het aandeel kopers van dertig jaar of jonger steeg bij appartementen met drie procentpunten in één kwartaal. Bij huizen ging het zelfs om vier procentpunten. In een krimpende markt namen zij dus een groter stuk van de koek.

Wat één procentpunt met je aflossing doet

Eind mei stond de gemiddelde vaste rente voor een woonlening op vijfentwintig jaar op 4,13 procent, volgens kredietbemiddelaar Immotheker Finotheker. Dat is het hoogste niveau sinds 2014. Midden juni trok de Europese Centrale Bank haar beleidsrente voor het eerst in bijna drie jaar op, in juli liet ze die ongemoeid. Het gemiddelde voor woonleningen ligt vandaag dus vermoedelijk niet lager dan in mei. [TE CONTROLEREN: gemiddelde vaste rente op 25 jaar in augustus 2026]

Reken het door op een lening van een kwart miljoen euro, gespreid over vijfentwintig jaar. Aan dat gemiddelde betaal je ongeveer 1.340 euro per maand. Lag de rente één procentpunt lager, dan zakte je aflossing naar zowat 1.200 euro. Over de volledige looptijd scheelt dat ruim 40.000 euro, en dat geld gaat integraal naar de bank.

Waarom het appartement wint

Tegenover vorig jaar werden er in Vlaanderen wel meer woningen verkocht, en die groei kwam volledig van de appartementen: ruim 5 procent meer dan een jaar eerder. Het aantal verkochte huizen bleef vlak.

De verklaring zit in het instapbedrag. Een gemiddeld appartement kostte in de eerste jaarhelft net geen 300.000 euro. Voor een huis lag het Vlaamse gemiddelde bijna 95.000 euro hoger. Bij een duurdere rente weegt elke tienduizend euro extra lening dubbel zwaar door. Wie zijn maandbudget vastzet, koopt dus kleiner.

Hotel Mama als stille kredietverstrekker

Hoe houden die jonge kopers het dan vol? Deels door langer thuis te blijven wonen en de huurmarkt volledig over te slaan, stelt Immotheker Finotheker vast. Deels met een duw van ouders of grootouders. En deels door langer te lenen: dat drukt de maandaflossing, maar verhoogt de eindrekening.

Zit je zelf in dat traject, kijk dan niet alleen naar het rentepercentage maar naar het jaarlijkse kostenpercentage, het cijfer dat ook dossierkosten en verplichte nevenproducten meerekent. Twee aanbiedingen met dezelfde rente kunnen daar honderden euro's verschillen. Wat in jouw dossier haalbaar is, reken je door met je bank of kredietbemiddelaar, niet met een gemiddelde. En de eerstvolgende rentevergadering na de zomer is het moment om opnieuw te vergelijken.