Huren bijna 25% duurder in vier jaar: wat is er echt aan de hand?
De Vlaamse huurmarkt zakte in 2025 naar minder dan 50.000 nieuwe verhuringen, een laagterecord, terwijl de huurprijzen met 4,5 procent stegen.
Minder dan 50.000. Zo weinig nieuwe huurcontracten werden er vorig jaar afgesloten in Vlaanderen, het laagste aantal dat de huurbarometer van makelaarsfederatie CIB ooit optekende. Wie vandaag een huurwoning zoekt, voelt dat aan den lijve: tientallen kandidaten per pand en prijzen die blijven klimmen. Toch vertellen de cijfers ook iets dat bijna niemand opmerkt, en dat vooral eigenaars van oudere panden aanbelangt.
Vier jaar klimmen zonder pauze
De prijsstijging van 4,5 procent in 2025 lijkt een afkoeling na de voorgaande jaren, maar de teller blijft lopen. We rekenden de opeenvolgende stijgingen sinds de energiecrisis samen: wie vandaag een nieuw contract tekent, betaalt daardoor bijna een kwart meer dan vier jaar geleden. Ter vergelijking: in de rustige jaren vóór 2022 stegen de huurprijzen jaarlijks met hooguit 2,5 procent.
Een gemiddeld appartement, goed voor zeven op de tien nieuwe verhuringen, kost intussen 907 euro per maand. Vlaams-Brabant blijft de duurste provincie en Leuven de duurste centrumstad, al is de opvallendste verschuiving elders te vinden: Mechelen stak vorig jaar Antwerpen voorbij als duurste huurstad van de provincie.
De krapte zet door in 2026
Van beterschap is dit jaar nog geen spoor. In Zuid-West-Vlaanderen telde welzijnsvereniging W13 bij haar jaarlijkse steekproef nog 231 beschikbare huurpanden, tegenover 451 twee jaar eerder. Het aanbod halveerde er dus zowat, terwijl de gemiddelde vraagprijs verder steeg. Wat de barometer voor heel Vlaanderen toont, bevestigt het lokale veldwerk: de huurmarkt krimpt aan de aanbodzijde.
De verborgen verklaring: de huurwoning zelf werd beter
En hier zit het cijfer dat de meeste analyses missen. Bijna een kwart van de woningen die vorig jaar nieuw verhuurd werden, heeft een EPC-label A, tegenover 13 procent in 2020. De gemiddelde huurwoning van vandaag is dus een merkbaar betere woning dan die van vijf jaar geleden, en dat zit mee in de prijsstijging verweven.
De barometer meet niet alleen duurdere huur, maar ook betere woningen. Verhuur je zelf een ouder pand met een zwak EPC, reken je dan niet rijk aan de gemiddelde prijsstijging: de markt betaalt vooral meer voor energiezuinige kwaliteit, niet voor hetzelfde pand van vroeger.
Wat je hiermee doet
Zoek je een huurwoning, weet dan dat snelheid telt: leegstand is zeldzaam en goede panden zijn zo weg, dus hou je dossier met loonfiches en referenties klaar. Ben je eigenaar, dan bevestigen de cijfers je sterke positie, maar met een kanttekening: de vraag verschuift zichtbaar naar energiezuinige woningen. Het verschil tussen een vlot verhuurd pand en een pand dat achterblijft, wordt steeds meer een kwestie van het EPC. Hoe zwaar een zwak label precies doorweegt op wat je mag vragen, is voer voor een volgend stuk.
